06.02.2026 uma,
Havaalanindan taximiz bizi alıyor saat 10, İgauzu ya goturecek, bulusma saati ayarliyoruz ... Biz İgauzu nun Arjantin tarafini yürüyüp izleyecegiz, sonra bizi alip, Brezilya tarafina gecirecek. Otelimiz Brezilya da artik. Yarın da İgauzu nun Brezilya tarafını gezicez. İki gün bu görkemli şelaleyi izleme keyfi, bu gezi için favorim bu şelale 💜İgauzu Milli Parka giris biletlerimizi int. den almistik(4500peso bir kisi) , ekolojik tren biletlerimizi de alıyoruz,tren 11.00 de, 4. vagondayiz.
İki farklı nehrin (Irai ve Atuba) Curitiba şehri yakınlarında birleşmesinden oluşuyor. Parana nehrine dökülmeden son km. lerinde Arjantin (Misiones eyaleti) 80% ile Brezilya (Parana eyaleti) 20% arasında sınır oluşturuyor.
Parana Nehri'ne döküldüğü yerin yakınlarında, Brezilya tarafında Foz do Iguaçu, Arjantin tarafında ise Puerto Iguazú şehirleri var, selaleler de bu isimleri taşıyor . İki şehir de nehri geçen bir köprü ile birbirlerine bağlı. Geçerken Uruguay da gorunuyor.
Iguazú Şelalesi'nin en ünlü özelliği, nehrin döküldüğü yerin birkaç kilometre öncesindeki şelaleleri. Şelaleler de aynı şekilde tam sınırda bulunuyor. Büyük kısmı, görkemli "Şeytan Boğazı"' na geçiş imkânının da bulunduğu Arjantin kısmında. Toplam genişliği 2700 m olan Igaçu Şelaleleri'nde, ortalama 1.700 m³/s, uzun yağışlardan sonra ise 7.000 m³/s su, iki basamak halinde 75 metreden dökülüyor.
Bu doğa güzelliğini, Cabeza de Vaca 1542 yılında keşfetmiş. Eleanor Roosevelt bu nefes kesici doğa mucizesine baktığında, ağzından şu iki kelime dökülmüş: "Poor Niagara" (zavallı Niagara)
Her iki tarafı da kapsayan milli park 1984 yılında UNESCO tarafından "Dünya mirası" listesine alınmış.
Biraz daha açıklarsam,
Iguazu Şelaleleri'nin yüksekliği genellikle 60 ila 82 metre arasında. Arjantin ve Brezilya sınırında yer alan bu devasa şelale sistemi, 275'ten fazla şelaleden oluşuyor ve en yüksek noktası, "Şeytan Boğazı" (Garganta del Diablo) olarak bilinen, yaklaşık 80-82 metre yüksekliğindeki kısım. Kısaca:
Toplam Yükseklik: 60-82 metre arası.
En Yüksek Düşüş: Yaklaşık 80-82 metre (Şeytan Boğazı=Garganta del Diablo )
Özelliği: Genişliği 2.7 kilometreyi bulan dünyanın en büyük şelale sistemlerinden biri...
Ve gercekten girdugumuz güzelliğe şelale demek haksızlık olur.
Devasa, muhteşem, anlatmak zor, nasil geniş, ne cok su ve hız, ne cok ,ne beyaz akışlar.. Zaten dustugu yer gorulmuyor, hem yukseklikten ,hem de su damlalari, su buharindan. Bazilarinda nehre dusen su, şelale boyunca tekrar yükseliyor su ve koprulerdeki bizleri ıslatıp , serinletiyor. Kopruyler metal sağlam ağlardan yapılmış, değişik rotalarda şelaleleri görecek sekilde ilerliyor . Gectigimiz nehir oyle geniş ki çok bakınınca başım dönüyor. Ekolojik tren ise tek rayda ilerliyor, belli duraklarda indiriyor, gezip geliyorsunuz, bir başkasına götürüyor, yarım saat arayla geciyor. Bazı selalelere sadece yürüyüş ile erişiliyor.
Igauzu'ya şelale demek bıraz haksızlık gibi, burada şelaleler elele tutuşmuş halay çekiyorlar bence:))
İstasyonlarda dinlenme, yemek alanlari var, açığa duşlar koymuslar; terleyen ya başını islatiyor, ya altına giriveriyor yada sapkasina su doldurup basina giyiyor:))
Hem tren, hem yürüyüşlü rotaları yaptık. Çok yorucuydu ama kat kat değdi. Sıcak olmasa daha kolay olabilirdi ama kolay bişi yok ki🫠
Coati denen hayvan, uzun birunlu, tuylu kucaman kuyruklu, insana iyice alışmış, yiyecek olan bolgelerde cok yakına kadar geliyor. Ağaçlara tirmanma ozelligiyle bilinirmiş.
Son duraktaki trene yetisemedik, biz de çıkışa yuruyoruz, 15_20' sürüyor.
Taximiz bizi almaya gelmiş. Victor kapılarımızı açıyor, gümrükleri basit pass. kontrolü ile gecerek yaklasik 1 saatte otelimizdeyiz. Canzi hotel igauzu
Ne yorulmusummm.. Ruyamda İgauzu....
07 Şubat ct.
Parque National do İgauçu ya erkenden geldik, 08 de siralar buyumeye basladi bile, kuyrugun sonunu goremiyorum. İlk itobuslere binmek iyi olacak. Du bakali🤭
Şeritlerle bir sira dizisi olusturmuslar, done done bitmez . Vatandaslar, oncelikli bilet ve general portao diye üç bolum var. Neyse onlerde olunca canuk sira geldi, otobuslere bindik veeee başlıyoruz. Harika agaclarla dolu bir yolda, değişik kuş sesleriyle yol alıyoruz. Bisiklet, yuruyus, kuş gözlemi yapılabiliyor. İniyor, bir rampayı yuruyoruz. Ve iste seyir başlasın. Yine devasa şelaleler başlıyor, bu kez Brezilyadayız ve adı İgauçu... Muhtesem ki ne muhtesem. İyi ki bu tarafına da geldik, ömrüm uzadı. Diyolar ki Arjantin tarafı sahne, Brezilya tarafi koltuklar... Nehir boyunca dokulen suları izlemeyi; yürüyüş yolları ve nehir üzerine görsel noktalara uzanan iskele ve koprulerle ilerleyerek surduruyoruz . Çok yaklastigimiz yerlerde biraz ruzgar, biraz suyun hızından sular incecik yağıyor , islaniyoruz. Git git bitmez bu güzellik, bitmesin de. Sonda bir yerde selalenin yanında bir gözlem kulesi var. Asansörle çıkılıyor, hopp şelale içindeyiz. Ve bazi yerlerde su uzerinden gökkuşakları, çok da severim. Hoplaya zıplaya yürüyorum.
Cikisa yürüyüp itobusun üst katına oturuyoruz . Seyir guzel yemyesil, bi ara ağaçlar aralanınca, şelalelerin bir bölümünü görüveriyoruz. Çıkınca Uber taximizi çağırıyoruz,iteleden valizleri alip, havaalanına gidiyoruz. Buradan Rio ya geçicez.
İstasyonlarda dinlenme, yemek alanlari var, açığa duşlar koymuslar; terleyen ya başını islatiyor, ya altına giriveriyor yada sapkasina su doldurup basina giyiyor:))
Hem tren, hem yürüyüşlü rotaları yaptık. Çok yorucuydu ama kat kat değdi. Sıcak olmasa daha kolay olabilirdi ama kolay bişi yok ki🫠
Coati denen hayvan, uzun birunlu, tuylu kucaman kuyruklu, insana iyice alışmış, yiyecek olan bolgelerde cok yakına kadar geliyor. Ağaçlara tirmanma ozelligiyle bilinirmiş.
Son duraktaki trene yetisemedik, biz de çıkışa yuruyoruz, 15_20' sürüyor.
Taximiz bizi almaya gelmiş. Victor kapılarımızı açıyor, gümrükleri basit pass. kontrolü ile gecerek yaklasik 1 saatte otelimizdeyiz. Canzi hotel igauzu
Ne yorulmusummm.. Ruyamda İgauzu....
07 Şubat ct.
Parque National do İgauçu ya erkenden geldik, 08 de siralar buyumeye basladi bile, kuyrugun sonunu goremiyorum. İlk itobuslere binmek iyi olacak. Du bakali🤭
Şeritlerle bir sira dizisi olusturmuslar, done done bitmez . Vatandaslar, oncelikli bilet ve general portao diye üç bolum var. Neyse onlerde olunca canuk sira geldi, otobuslere bindik veeee başlıyoruz. Harika agaclarla dolu bir yolda, değişik kuş sesleriyle yol alıyoruz. Bisiklet, yuruyus, kuş gözlemi yapılabiliyor. İniyor, bir rampayı yuruyoruz. Ve iste seyir başlasın. Yine devasa şelaleler başlıyor, bu kez Brezilyadayız ve adı İgauçu... Muhtesem ki ne muhtesem. İyi ki bu tarafına da geldik, ömrüm uzadı. Diyolar ki Arjantin tarafı sahne, Brezilya tarafi koltuklar... Nehir boyunca dokulen suları izlemeyi; yürüyüş yolları ve nehir üzerine görsel noktalara uzanan iskele ve koprulerle ilerleyerek surduruyoruz . Çok yaklastigimiz yerlerde biraz ruzgar, biraz suyun hızından sular incecik yağıyor , islaniyoruz. Git git bitmez bu güzellik, bitmesin de. Sonda bir yerde selalenin yanında bir gözlem kulesi var. Asansörle çıkılıyor, hopp şelale içindeyiz. Ve bazi yerlerde su uzerinden gökkuşakları, çok da severim. Hoplaya zıplaya yürüyorum.
Cikisa yürüyüp itobusun üst katına oturuyoruz . Seyir guzel yemyesil, bi ara ağaçlar aralanınca, şelalelerin bir bölümünü görüveriyoruz. Çıkınca Uber taximizi çağırıyoruz,iteleden valizleri alip, havaalanına gidiyoruz. Buradan Rio ya geçicez.
